ಅದು ಹದಿನಾರನೇ ಶತಮಾನದ ಆದಿಕಾಲ. ಯುರೋಪಿನ ದೇಶಗಳು ತಮ್ಮ ನಷ್ಟದ ಕೃಷಿ ಹಾಗೂ ಬೇಟೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಮುದ್ರಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ ವ್ಯಾಪಾರ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆಧುನಿಕ ಹಡಗುಗಳು ಹಾಗೂ ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಫೋಟಕಗಳಿಂದ ಸಮುದ್ರದಿಂದಲೇ ನೆಲದ ಮೇಲೇ ದಾಳಿ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು. ಯುರೋಪಿನ ದೇಶಗಳಾದ ಪೋರ್ಚುಗಲ್, ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಸ್ಪೇನ್, ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್, ಹಾಲೆಂಡ್ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಾ-ಮುಂದು ತಾ-ಮುಂದು ಎಂದು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಇಳಿಯತೊಡಗಿದರು. ಹೊಸ ಹೊಸ ನೆಲ, ದೇಶಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಅವರ ಜೊತೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಿ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು,ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆ ನಿಂತು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮತ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವ ಇರಾದೆಯೂ ಅವರಿಗೆ ಇತ್ತು. ಸ್ಪೇನಿಗರು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೇರಿಕಾ ಕಡೆ ಹೋದರು. ಡಚ್ಚರು ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾ ಕಡೆ ಹೊರಟರು. ಬೆಲ್ಜಿಯಂ ಹಾಗೂ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಆಫ್ರಿಕಾ ಕಡೆ ಹೊರಟರು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರ ಗಮ್ಯ ಭಾರತ ಹಾಗೂ ಚೀನಾ ಆಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿನ ಮಸಾಲ ಪದಾರ್ಥಗಳು, ವಜ್ರ, ಚಿನ್ನ, ರೇಷ್ಮೆ ಹಾಗೂ ಹತ್ತಿಯ ವಸ್ತುಗಳು ಅವರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿತ್ತು. ಅವರು ಆಫ್ರಿಕಾವನ್ನು ದಾಟಿ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಣೆ ಮಾಡತೊಡಗಿದರು. ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಯುರೋಪಿನ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಗಳಿಗೆ ಹಲವಾರು ದ್ವೀಪಗಳು, ದೇಶಗಳು ದೊರಕಿತು. ಹೊಸ ಜಗತ್ತಿನ ಸಂಪರ್ಕವೇ ಇಲ್ಲದ ಹಲವು ದ್ವೀಪಗಳ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಗಳು ಇವರ ದಾಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಇವರು ತಂದ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾದರು. ೧೫೩೨ರಲ್ಲಿ ಅನ್ವೇಷಣೆ ಜೋರಾಗಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಗೆ ಜನವಸತಿ ಇಲ್ಲದ ದ್ವೀಪವೊಂದು ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಹತ್ತಿರದ ಭೂಮಿ ಎಂದರೆ ಸಾವಿರಾರು ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾ ಅಥವಾ ಮಾಲ್ಡೀವ್ಸ್ ಮಾತ್ರವೇ. ಕೇವಲ ೪೪ ಚದರ ಕಿ.ಮೀ. ಇದ್ದ ದ್ವೀಪ ಅವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗರಲಿಲ್ಲ. ‘ಚಾಗೋಸ್’ ದ್ವೀಪ ಸಮೂಹದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಅವರ ಸೇನಾಪತಿ ‘ಡಾನ್ ಗರ್ಸಿಯಾ’ ಅವರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ‘ಡಿಯಾಗೋ ಗರ್ಸಿಯಾ’ ಎಂದು ಕರೆದರು.
ಲಕ್ಷದ್ವೀಪದಿಂದ ಶುರುವಾಗುವ ಈ ಚಾಗೋಸ್ ದ್ವೀಪಸಮೂಹಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಕಿ.ಮೀ. ಹಬ್ಬಿದೆ. ಒಂದು ಜಿಲ್ಲೆಯಷ್ಟೇ ಅಗಲವಿರುವ ಈ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಜನವಸತಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಹಾಗೂ ಅರಬ್ ವರ್ತಕರು ಡಿಯಾಗೋ ದ್ವೀಪವನ್ನು ನಿಲ್ದಾಣದಂತೆ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. ೧೫೯೮ರಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಈ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಫ್ರೆಂಚರಿಗೆ ಸೋತರು. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಯುರೋಪಿನ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಗಳು ತಾವು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡ ಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದರು. ಚಹಾ, ಆಲೂಗಡ್ಡೆ, ಕೋಕೋ, ರಬ್ಬರ್ ಹೀಗೆ ಹಲವನ್ನು ಬೆಳೆದು ತಮ್ಮ ದೇಶಗಳಿಗೆ ರಫ್ತು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೇರೆ ಏನೂ ಬೆಳೆಯದ ಡಿಯಾಗೋ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚರು ತೆಂಗು ಹಾಗೂ ಹತ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆದರು. ಸುತ್ತಲೂ ಸಮುದ್ರವಿರುವುದರಿಂದ ಮೀನುಗಾರಿಕೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು. ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೆಂದು ಸಾವಿರಾರು ಆಫ್ರಿಕನ್ ಜೀತದಾಳುಗಳನ್ನು ಎಳೆದು ತಂದರು. ಅವರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತೆಂಗು, ಹತ್ತಿ, ಮೀನುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಕಲಿತು ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡರು.
೧೭೯೪ರಲ್ಲಿ ಈ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಫ್ರೆಂಚರು ಬ್ರಿಟೀಷರಿಗೆ ಸೋತರು. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲನ್ನು ಇಂಧನವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಹಡಗುಗಳು ಬಂದಿದ್ದವು. ಬ್ರಿಟಿಷರು ಈ ಡಿಯಾಗೋ ದ್ವೀಪವನ್ನೂ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ತುಂಬಿಸಲು ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ದ್ವೀಪದ ಜನರ ಜೀವನ ಗುಣಮಟ್ಟ ಇದರಿಂದ ಉತ್ತಮವಾಯಿತು. ಹಲವು ಸ್ಥಳೀಯರು ಈ ‘ಕೋಲಿಂಗ್’ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ದ್ವೀಪದ ಶೇಕಡಾ ೯೦ರಷ್ಟು ಮಂದಿಯನ್ನು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮತಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಿಸಲಾಯಿತು. ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು.
ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಲವು ದೇಶಗಳು ವಸಾಹತುಶಾಹಿಗಳ ಸಂಕೋಲೆಯನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದರು. ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದಿಂದ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊಡೆತ ತಿಂದ ಯುರೋಪಿನ ಶಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮುಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಒಂದೊಂದೇ ದೇಶಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರವಾದವು. ಚಾಗೋಸ್ ದ್ವೀಪದ ನಿಜ ಒಡೆಯನಾದ ಮಾರಿಷಸ್ ದೇಶಕ್ಕೆ ೧೯೬೮ರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದೊರೆಯಿತು. ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಕಿತಾಪತಿ ಮಾಡುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಭಾರತವನ್ನು ಒಡೆದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನವೆಂಬ ಶಾಶ್ವತ ಸಮಸ್ಯೆ ನಮಗೆ ತಂದಿಟ್ಟಂತೆ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ತೊಂದರೆ ಒಡ್ಡಿದರು. ಚಾಗೋಸ್ ದ್ವೀಪಸಮೂಹವನ್ನು ಮಿಲಿಟರಿ ಲಾಂಚ್ ಪ್ಯಾಡ್ ಗಳಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡರೆ ಏಷ್ಯಾ, ಆಫ್ರಿಕಾ ಹಾಗೂ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಮಧ್ಯ ಪ್ರಾಚ್ಯದ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಡಿಯಾಗೋ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ತೈಲ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ಅದನ್ನು ಸಾಗಿಸುವ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಾಗರದ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಬಹುದಿತ್ತು . ೧೯೬೦ ರಲ್ಲಿಯೇ ಅಮೇರಿಕಾ ಹಾಗೂ ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ ಈ ರೀತಿ ಒಂದು ರಕ್ಷಣಾ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದೇ ರೀತಿ ಮಾರಿಷಸ್ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕರೂ ಈ ಡಿಯಾಗೋ ಗರ್ಸಿಯ ಬ್ರಿಟನ್ ಬಳಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು. ಈ ರೀತಿಯ ಹಲವು ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ 'ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಓಷನ್ ಟೆರಿಟರಿ' ಶುರು ಮಾಡಿದರು.
ಡಿಯಾಗೋ ದ್ವೀಪದ ಜನಗಳಿಗೆ ದ್ವೀಪವನ್ನು ತೊರೆಯುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಲಾಯಿತು. ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬೇರು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಅವರು ಇದಕ್ಕೆ ವಿರೋಧ ಒಡ್ಡಿದರು. ಸಾವಿರ ಚಿಲ್ಲರೆ ಇರುವ ಅವರು ಎರಡು ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತಾರೆಯೇ?. ಬ್ರಿಟನ್, ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಸರಕುಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಜನಗಳು ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲದೇ ಊರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಾರಿಷಸ್, ಆಫ್ರಿಕ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋದರು. ಕೆಲವರಿಗೆ ಬ್ರಿಟನ್ ನಾಗರೀಕತ್ವ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಹೀಗೆ ೧೯೭೩ ರಲ್ಲಿ ದ್ವೀಪ ಸಂಪೂರ್ಣ ಖಾಲಿಯಾಯಿತು. ದ್ವೀಪ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬ್ರಿಟನ್ ಹಾಗೂ ಅಮೇರಿಕಾ ವಶಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು.
ಅಮೇರಿಕಾ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟನ್ ತಮ್ಮ ಮಿಲಿಟರಿ ಹಾಗೂ ನೌಕಾಪಡೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದರು. ಸುಮಾರು ಐದು ಸಾವಿರ ಸೈನಿಕರು ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಇಳಿದರು. ಶೀತಲ ಸಮರ ಉಚ್ಛ್ಛ್ರಾಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಮೇರಿಕಾ ಈ ದ್ವೀಪದಿಂದ ಬಹಳ ಲಾಭ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು . ಸೋವಿಯತ್ ರಷ್ಯಾ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿತ್ತು. ಅಮೇರಿಕಾ ಹಾಗೂ ರಷ್ಯಾ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ತೆರೆ ಮರೆಯ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಅಮೇರಿಕಾಗೆ ಏಷ್ಯಾದ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸುವ ಇರಾದೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಅದು ಡಿಯಾಗೋ ದ್ವೀಪದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲಾಭ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು. ಬಿ ೨ ಬಾಂಬರ್ ಗಳು, ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಗಳು, ಅಣು ಬಾಂಬ್ ಸಹ ಅಲ್ಲಿರಬಹುದೆಂದು ತಜ್ಞರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ ಚಿತ್ರಗಳು ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಉದ್ದದ ರನ್ವೇಗಳು ಇರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದೆ. ಹಲವಾರು ಮಿಲಿಟರಿ ಬ್ಯಾರಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸಹ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು. ಈ ದ್ವೀಪದಿಂದ ನೂರಾರು ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಗಳ ಉಳಿತಾಯ ಅಮೇರಿಕಾ ಹಾಗೂ ಬ್ರಿಟನ್ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಆಗಿದೆ. ಸುಮಾರು ಐದು ಸಾವಿರ ಸೈನಿಕರು ಈಗಲೂ ಆ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ ಹಾಗೂ ಇವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಜನರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸರ್ಕಾರವಾಗಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳು ಡಿಯಾಗೋ ದ್ವೀಪದಿಂದ ಭಾರತವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಏಷ್ಯಾದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ತಲುಪಬಲ್ಲದು.
ವಿಯೆಟ್ನಾಂ ಯುದ್ಧ, ಅಫಘಾನಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ತಾಲಿಬಾನ್ ವಿರುದ್ಧದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ, ಇರಾಕ್ ಹಾಗೂ ಇರಾನ್ ಯುದ್ಧ, ಸದ್ದಾಮ್ ಹುಸೇನ್ ವಿರುದ್ಧದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ, ಸೂಯೆಜ್ ಕಾಲುವೆ ಮೇಲಿನ ಪಹರೆ ಹೀಗೆ ನೂರಾರು ಲಾಭಗಳನ್ನು ಅಮೇರಿಕಾ ಈ ದ್ವೀಪದಿಂದ ಪಡೆಯಿತು. ಜಗತ್ತಿನ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಯೂರೋಪಿನ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಗಳಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಇನ್ನರ್ಧಧಷ್ಟು ಅಮೇರಿಕಾ ಹಾಗೂ ಅಂದಿನ ಸೋವಿಯೆತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಶೀತಲ ಸಮರ ಹಾಗೂ ಅವರ ಕೊಳ್ಳುಬಾಕತನದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದವುಗಳು.
ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನವನ್ನು ಅಮೆರಿಕಾದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಂಡರೆ, ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಶತಮಾನವನ್ನು ಚೀನಾಗೆ ಬರೆದಿಡಬೇಕು. ಚೀನಾ ಹಾಗೂ ಮಾರಿಷಸ್ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ. ಮಾರಿಷಸ್ ಡಿಯಾಗೋ ದ್ವೀಪದ ನಿಜ ಒಡೆಯ. ಚೀನಾ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೇ ಗೆದ್ದರೂ ಭಾರತಕ್ಕೆ ನಷ್ಟ. ಶತ್ರುವೊಬ್ಬ ನೆರೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಕೂತಂತೆ.
ಒಂದಿಷ್ಟು ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳು ಈ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಕಾನೂನು ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ೨೦೦೦ ರಲ್ಲಿ ಲಂಡನಿನಲ್ಲಿ ಕೇಸು ಹಾಕಲಾಗಿದೆ. ಬ್ರಿಟನ್ ಈ ಕೆಲವರಿಗೆ ನಾಗರೀಕತ್ವದ ಆಸೆ ತೋರಿಸಿದೆ. ೨೦೧೭ ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಬೇಕೆಂದು ಆದೇಶ ನೀಡಿದೆ. ಆದೇಶ ಜಾರಿ ಮಾಡುವವರ್ಯಾರು? ಮನೆಯ ದೊಡ್ಡಣ್ಣನಿಗೆ ಮೂಗುದಾರ ಹಾಕುವವರ್ಯಾರು ? ಈಗಲೂ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಅಮೇರಿಕಾ ಹಾಗೂ ಬ್ರಿಟನ್ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ. ಮೂರು ಮಿಲಿಯನ್ ಪೌಂಡುಗಳಿಗೆ ಖರೀದಿಸಿದ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಅವರು ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಬಿಡುವವರಲ್ಲ. ಮಾರಿಷಸ್ ದೇಶಕ್ಕೆ ತಮ್ಮದೇ ಮನೆಯ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಸಂಭಂದವೇ ಇಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಹೊಡೆದುಕೊಂಡಂತ ಭಾವ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ...
